Więcej możliwości brzmi jak więcej wolności, co z kolei raczej uniwersalnie spostrzegane jest jako wartość. W końcu dla chcącego nic trudnego, prawda? Niestety okazuje się, że nic bardziej mylnego. Ograniczające struktury świata zewnętrznego znacząco się przerzedziły, ale ślad po nich pozostał w ludzkim umyśle.

Pracując w interwencji kryzysowej przemoc w relacjach okazuje się problemem powszechnym. Nie jest ograniczona do płci, wieku, statusu społecznego, poziomu wykształcenia lub stopnia zamożności. Dotyka całego przekroju społeczeństwa, przy czym, w całej swojej rozciągłości, nigdy nie zmienia się jej druzgoczący wpływ na doświadczającą jej osobę, rodzinę tudzież całą komórkę społeczną i kulturę w ogóle.

Wskutek zmiany pojawia się nowe, ale utracone zostaje stare. Kiedy zmiana stała się udziałem naszej decyzji, nie tylko przyjmujemy odpowiedzialność za wszelkie jej konsekwencje, ale także konfrontujemy się ze stratą każdej alternatywnej ścieżki rozwoju tej sytuacji. To dużo.